Vogels
Faunaland XL de Koningsvis
1.500 m2 dierenplezier op het Ravelijncenter te
Den Helder.
Vogels

Blauwgele Ara
De blauwgele ara (Ara ararauna) is een papegaai uit het geslacht ara. De soort leeft in bossen van het tropische gedeelte van Zuid-Amerika. Blauwgele ara’s worden ongeveer 76-86 centimeter lang en wegen tot 900-1300 gram.
Ze worden gekenmerkt door hun kleurrijke vertoning met blauw en gouden vleugels en staart en groene tip op het hoofd van de papegaai. Hun snavel is zwart en zeer krachting en in staat om grote noten te kraken. Ze vereisen veel meer aandacht en kennis van hun eigenaar dan bijvoorbeeld honden of katten. Ze tonen een grote inteligentie in hun gedrag en vereisen constante intellectuele stimulatie om hun nieuwsgierigheid te bevredigen. Blauwgele ara’s genieten van veel aandacht, en te weinig aandacht kan leiden tot gedragsproblemen en kunnen de papegaai erg ongelukkig maken.
Ook de best verzorgde blauwgele ara zal “schreeuwen” en andere zeer luide geluiden maken. Luide geluiden en het afknagen van velerlij objecten zijn een natuurlijk onderdeel van hun gedrag en moeten worden geaccepteerd.Ze vereisen een zeer gevariëerd diëet en alleen zaad of pellets zal leiden tot gezondheidsproblemen zoals vitaminetekort of in het geval van pellets problemen met de krop. Een voorbeeld van een goede basisvoeding voor de ara papegaai is bijvoorbeeld mixvoer, vers fruit, groente en noten. Het komt vaak voor dat de blauwgele ara met hun eigenaar mee eet. Papegaaien zijn evenals mensen carnivoren en mogen vrijwel alles wat de mens ook eet behalve zout, vet, avocado en chocolade. De laatst genoemde producten zijn dodelijk, avocado en chocola zelfs bij kleine hoeveelheden.

Grijzeroodstaart
De grijze roodstaart (Psittacus erithacus) is een papegaai met een effen zilvergrijs verenkleed, rond de ogen een lichtgrijze huid en een korte rode staart. Lengte van kruin tot staartpunt is ongeveer 35 - 40 centimeter. De vogels komen van nature voor in equatoriaal Afrika, maar worden in Nederland veel als huisdier gehouden.
De grijze roodstaart is een typische boomvogel. Aan de randen van het woud in het overgangsgebied naar het open land vindt hij zijn ideale habitat. De roodstaart is schuw en blijft weg van mensen, dorpen en steden. Net als alle andere vogels hebben de papegaaien géén stembanden, en communiceren met elkaar met harde schreeuw- en fluittonen door trillingen. Ze kunnen enorm goed geluiden imiteren en in gevangenschap kunnen ze tot wel 750 verschillende woordjes leren. Er zijn echter ook grijze roodstaarten die helemaal géén woord leren spreken.
De grijze roodstaart kiest een partner voor het leven, samen maken ze een nest in boomholtes, het wijfje krijgt buiten het regenseizoen 2 tot 5 eieren waarop ze gedurende ongeveer 4 weken broedt terwijl de man oppast en voor het eten zorgt. Beide ouders verzorgen de kuikens gedurende ongeveer 3 maanden. Ze brengen de dag door met hun partner en soms in kleine groepjes van pakweg 20 tot 30 vogels.

Agapornis
Agapornissen zijn kleurrijke dwergpapegaaitjes die met hun fraaie verschijning en hun grappige bewegingen heel levendige, maar ook rumoerige vogels zijn. Agapornissen stellen niet al te hoge eisen aan verzorging en huisvesting en kunnen over het algemeen snel tot broeden over gaan.
Er zijn negen soorten van het geslacht agapornis die onder te verdelen zijn in twee groepen; agapornissen met witte oogringen en agapornissen zonder witte oogringen. De drie bekendste soorten, die veel in de winkel of bij de kweker te koop zijn,zijn de Agapornis Roseicollis, de Agapornis Personata en de Agapornis Fischeri. De Agapornis Pesonata en de Agapornis Fischeri zijn vogels die witte oogringen hebben. De Roseicollis is echter het meest bekend.
Agapornissen wordt tussen de 13 en 17 centimeter (van kop tot staart) groot. Ze wegen ongeveer 40 tot 60 gram. Een Agapornis kan gemiddeld tussen 10 tot 15 jaar oud worden. Agapornissen komen uitsluitend voor in Afrika, ten zuiden van de Sahara, op het eiland Madagascar en op enkele kleinere omliggende eilandjes. In hun natuurlijke omgeving leven ze soortgewijs in kleine groepen bij elkaar. Ze voeden zich met allerlei zaden, bessen, vruchten en bladknoppen, soms ook met insecten.

Bont Boertje
De Senegal papegaai (Poicephalus senegalus senegalus) is bij de meeste vogelliefhebbers beter bekend onder de naam Bont Boertje. Deze naam hebben ze ongetwijfeld te danken aan hun verenkleed die een bonte tekening van groen en geeloranje/oranjerood laat zien.
Zoals de wetenschappelijke naam reeds doet vermoeden kunnen we het Bont Boertje in z’n natuurlijk leefmilieu vinden in en rond Senegal. Ondanks hun soms wilde en nerveuze gedrag dient echter opgemerkt te worden dat ze in gevangenschap, en dit geldt met name voor de jongen, vrij snel vertrouwd raken met hun verzorger. De vogels kunnen dan een grote aanhankelijkheid tonen, hetgeen zich dan bijvoorbeeld uit in het naar de verzorger toekomen (vliegen) en het uit de hand eten bij de verzorger.
Opvallend is wel dat ze tijdens het broedproces deze aanhankelijkheid verliezen en ronduit agressief worden als ze jongen hebben. Over het algemeen zijn ze zeer verdraagzaam tegenover andere vogels. Het zijn geen echte lawaaischoppers. Het geluid dat ze produceren bestaat veelal uit een serie van korte schreeuwen die vervolgens worden afgewisseld met vrij hoge fluittonen.

(Gras)parkiet
De parkiet uit zich door middel van hard schreeuwen, zacht kletsen, met de snavel knarsen en de (kop)veren opzetten. Niet iedere parkiet zal genegen zijn om de menselijke spraak na te doen.
Een parkiet communiceert met mensen en soortgenoten in zijn eigen taal. Het schreeuwen en snavelknarsen zijn een onderdeel daarvan. In hun natuurlijke omgeving leven deze gezellige vogels in grote zwermen. In de groep voelen ze zich beschermd en daarom imiteren ze elkaars geluiden. De kans is echter groot dat een grasparkiet die zonder soortgenoten leeft en alleen met de mensen te maken heeft, probeert de menselijke taal na te apen. De grasparkieten die thans bij ons in de huiskamer en in volières worden gehouden, stammen allemaal af van de wilde grasparkiet.
Deze fraai gekleurde vogels komen oorspronkelijk uit Australië, waar ze in grote groepen rondtrekken. Het zijn echte nomaden die grote afstanden afleggen, op zoek naar voedsel. De diertjes kunnen heel goed als koppel samenleven. Dat mogen gerust twee van hetzelfde geslacht zijn. Als u besluit één vogel te nemen bedenk dan dat deze veel aandacht nodig heeft. Het gebrek aan een soortgenoot zult u en/of uw huisgenoten moeten compenseren. Grasparkieten zijn bij een goede verzorging en voeding over het algemeen gezonde dieren, en als huisdier is deze kleine kromsnavel gemakkelijk te houden.

Witkuif Kaketoe
Het lichaam is geheel wit, met onder de vleugels en de staart een zweem van lichtgeel. De kuif is wit maar breed van vorm.
De witkuif kaketoe komt voor in Indonesië op de eilanden Obi, Batjan, Halmahera en het midden en noorden van de Molukken. De volwassen witkuif aketoe is ongeveer 45 centimeter van kop tot staart en kan ruim 40 jaar oud worden. Alle kaketoes zijn uiterst sociaal ingestelde dieren. Ze hebben veel aandacht nodig. De Witkuif is een van de liefste onder de kaketoes, ze knuffelen graag en zij zeer aanhankelijk. Het liefste zijn ze de hele dag bij hun baasje en worden ze graag aangehaald. Witkuiven staan bekend als de grootste slopers onder de kaketoes, dus een stevige kooi is zeker een must. Omdat het echte klimkaketoes zijn, moet u een kooi kopen met allemaal horizontale spijlen dit is een groot belang, zo kan de vogel veel beter klimmen en is er niet de kans dat de snavel eventueel tussen de spijlen vast kan komen te zitten. Zorg ervoor dat ze elke dag vers hout krijgen aangeboden om daarop te knagen. Ook hebben ze veel speeltjes nodig, die hebben ze nodig om zich niet te vervelen.

Kanarie
De kanarie is door de Spanjaarden van de Canarische Eilanden in Europa ingevoerd. Alleen de kanariemannen zingen, dat doen ze als ze zich prettig voelen of als ze op zoek zijn naar een vrouwtje. Heeft hij er één gevonden en ze gaan een nest maken, dan is ook dat een reden om te zingen. Een andere man laten weten dat deze zich in andermans territorium bevindt, is bovendien aanleiding genoeg voor een aardige noot.
Een kanarie heeft een kooi van minimaal 50 x 30 x 40 cm nodig. Voor twee vogels moet de kooi minimaal 60 breed x 30 diep en 60 tot 80 cm hoog zijn. Zet de kooi tochtvrij en niet in het volle zonlicht. Zorgt u voor voldoende stokjes zodat hij vrolijk heen en weer kan wippen. Voer en waterbakje mogen niet ontbreken. Ook een badje is pure noodzaak voor de kanarie. Dit is om het uitdrogen van zijn veren tegen te gaan. Als bodembedekking kunt u beukensnippers en schelpenzand gebruiken. Zorg ook dat er altijd grit in de kooi aanwezig is, want dit helpt bij het verteren van de zaadjes in de maag.
Een kanarie is een echte lekkerbek en kan heel veel eten, maar alles met mate. Vooral voor stukjes sla en dergelijke kunt u de grootte van een 2-euromuntstuk aanhouden. Hij lust allerlei soorten vruchten. Het is aan te raden uw kanarie in de tijd van rui extra vitaminen te geven. Met een Sepiaschild krijgt uw kanarie Calcium, Fosfor, Kalium en andere mineralen binnen.

Voor meer informatie:
www.licg.nl  

Meest voorkomende benodigdheden:
Vogelkooi incl. bakjes/zitstokken
Kooistandaard / -ketting
Badhuis
Bodembedekking
Vogelvoer
Vogelgrit
Maagkiezel
Ei-krachtvoer
Snoepzaad
Lekkernij
Kalksteen / sepia
Schommel
Vogelspeelgoed
Zandhulsjes
Ruivitamine
Vitaminen
Boekje over de verzorging
Vogels
De Koningsvis in Den Helder  0223-624226
XL
Zondag 4 juni 1e pinksterdag zijn wij gesloten maar....maandag 5 juni 2e pinksterdag zijn wij van 12.00u tot 17.00u geopend! Zondag 4 juni 1e pinksterdag zijn wij gesloten maar....maandag 5 juni 2e pinksterdag zijn wij van 12.00u tot 17.00u geopend!
Faunaland XL De Koningsvis
dierspecialist
Industrieweg 4
1785 AG Den Helder
T 0223-624226
E koningsvis@faunaland.nl
Faunaland XL De Koningsvis
dierspecialist
Industrieweg 4
1785 AG Den Helder
T 0223-624226
E koningsvis@faunaland.nl
Dier en Sport
   
Hoofdmenu
   
Beoordeling door klanten: 9.5/10 - 1 beoordelingen